Ομιλία αποκαλυπτηρίων ανδριάντα Φιλίππου

Κατά τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του Βασιλέως Φιλίππου Β’ στου Παπάγου, στις 30 Μαΐου 2010, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Μακεδόνων & Θρακών Παπάγου-Χολαργού εκφώνησε την παρακάτω ομιλία:

Κυρίες και Κύριοι,

Πολλοί με ηρώτησαν: Διατί τοιαύτη τιμή δια τον Βασιλέα της Μακεδονίας Φίλιππο τον Β’;

Προς καλυτέραν κατανόησιν άρξομαι από του Πελοποννησιακού, καταστροφικού δια την Ελλάδαν, εμφυλίου πολέμου (431-404π.χ.). Ο προκληθείς δια του πολέμου αυτού βαθύς κλονισμός, αποδιάρθρωσις, αποσάθρωσις και καταβαρράθρωσις των πάντων, συνετέλεσαν ώστε αι Αθήναι και η Σπάρτη να χάσουν την ηγετικήν των θέσιν εις τον Μεσογειακόν χώρον με αποτέλεσμα να καταλήξουν εις την επαίσχυντον και επώδυνον Ανταλκίδειον Ειρήνην (386π.χ.), [έργον αισχρόν και ανόσιον κατά τον ΠΛΑΤΩΝΑ] και τον Περσικόν χρυσόν ελέγχοντα τα πάντα εις την Ελλάδαν.

Η κατάστασις αυτή διετηρήθη μέχρις ότου το καθ’όλα Ελληνικόν νέον σφριγηλόν Βασίλειον της Μακεδονίας ανέλαβεν την ηγεσίαν του Ελληνισμού και έκανε την Ελλάδαν μεγαλότοξον γέφυραν δια της οποίας ο μεγαλειώδης Ελληνικός πολιτισμός και η αθάνατος Ελληνική Γλώσσα διεδόθησαν και επεκράτησαν επί 300 σχεδόν χρόνια εις την ανατολήν, μέχρις των ΙΝΔΙΩΝ.

Η Ιστορία δεν έχει άλλο γεγονός τόσον καταπληκτικόν. Υπήρξε τότε το τέλος μιας εποχής και η αρχή μιας ΝΕΑΣ πανανθρωπίνης ιστορίας. Θεμελιωτής αυτού του μεγαλειώδους επιτεύγματος είναι ο Βασιλεύς της Μακεδονίας Φίλιππος ο Β’, του οποίου τον ανδριάντα αποκαλύπτομεν σήμερον.

Ο Φίλιππος είναι συνεχιστής της δυναστείας των Αργεαδών, με πρώτον τον εξ Άργους Κάρανον (813-785π.χ.). Ήτο υιός του Αμύντα του Γ’ και της πριγκιπίσσης Ευρυδίκης του οίκου των Βακχιάδων της Κορίνθου. Εις την γενικήν μόρφωσίν του περιελαμβάνοντο οι θησαυροί του Ελληνικού πνεύματος, η Αττική διάλεκτος την οποίαν και καθιέρωσεν εις την Μακεδονίαν, καθώς και η εξαίρετος εμπειρία που απέκτησεν κατά την εις ηλικίαν 15 ετών τριετήν ομηρίαν του εις την Θήβαν, εκπαιδευθείς υπό των μεγαλοφυών εις τα στρατιωτικά και οργανωτικά θέματα Θηβαίων ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΤΑ και ΠΑΜΕΝΗ.

Όμως η αδήριτος ανάγκη να αποκτήση έξοδον εις την θάλασσαν τον έφερεν εις σύγκρουσιν με τους νοτίους Έλληνας, κυρίως όμως με τους Αθηναίους, το τέλος της οποίας ήτο η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΧΑΙΡΩΝΕΙΑΣ τω 338 π.Χ., και η οποία αποτελεί ορόσημον εις την Ελληνικήν ιστορίαν και την παγκόσμιον ιστορικήν εξέλιξιν.

Μετά την μάχην ο Φίλιππος δεν παρεσύρθη από την μέθην της νίκης, αλλά έκανε το παν δια να μη ταπεινώσει τους Αθηναίους, τους οποίους και ήθελεν συνεργάτας και όχι υποτελείς. Αντί του Μακεδονικού στρατού έφθασεν εις τας Αθήνας ο αιχμάλωτος της μάχης ρήτωρ Δημάδης με προτάσεις ειρήνης λίαν ευνοϊκάς και μη αναμενομένας υπό των Αθηναίων, οι οποίοι και τας απεδέχθησαν, διότι επιπλέον εκράτησαν ΤΗΝ ΔΗΛΟΝ, ΤΗΝ ΣΑΜΟΝ, ΤΗΝ ΙΜΒΡΟΝ, ΤΗΝ ΛΗΜΝΟΝ, ΤΗΝ ΣΚΥΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΩΡΩΠΟΝ. Δεν ήλθεν καν εις τας Αθήνας, αλλά απέστειλεν την τέφραν των πεσόντων Αθηναίων με τον υιόν του Αλέξανδρον και απελευθέρωσε τους 2000 αιχμαλώτους της μάχης άνευ λύτρων.

Εν συνεχεία αποδεικνύων δια μίαν εισέτι φοράν την διπλωματικήν και πολιτικήν του ικανότητα και ιδιοφυΐαν συνεκάλεσεν όχι εις την ΠΕΛΛΑΝ αλλά εις την Κόρινθον Πανελλήνιον Συνέδριον, όπου είχε γίνει και το πρώτο Κοινόν των Ελλήνων τω 481π.χ. προς αντιμετώπισιν των Περσών.

Εις την Κόρινθον έκανε την Πανελλήνιον ιδέαν ένσαρκον όραμα, διότι: 1) Υπεγράφη γενική ειρήνη, 2) Με πρότασίν του, η Ελλάς πλην της Σπάρτης, κατέστη ομοσπονδία (Κοινόν των Ελλήνων)

3) Ο Φίλιππος ανεκηρύχθη, στρατηγός αυτοκράτωρ ΟΧΙ της Ελλάδος, αλλά της εναντίον των Περσών εκστρατείας εις εφαρμογήν της κατ’επανάληψιν προτάσεως του Ισοκράτους: «Μέλλω γαρ σοι συμβουλεύειν προστήναι της των Ελλήνων ομονοίας και της επί τους βαρβάρους στρατείας». Άποψιν την οποίαν εκθύμως συνεμμερίζοντο, ο Αισχίνης, ο στρατηγός Φωκίων και πλείστοι άλλοι επιφανείς Αθηναίοι.

Οι Έλληνες ηνώθησαν και εν συνεχεία εθαυματούργησαν.

Την ιδέαν του θα την εφαρμόσουν αιώνες αργότερον, ικανοί ηγέται, όπως ο Ιβάν ο μέγας, που ήνωσε τα Ρωσικά κρατίδια και έκανε την Ρωσίαν πασών των Ρωσιών, ο Μπίσμαρκ, που ήνωσε τα γερμανικά κρατίδια και έκανε την ισχυροτάτην Γερμανίαν, ο Καβούρ την Ιταλίαν, οι Άγγλοι το Ηνωμένον Βασίλειον, με μεθόδους ασυγκρίτως  σκληροτέρας με εκείνας του Φιλίππου.

Και όμως το ασύγκριτον αυτό έργον που εξελίχθη εις Ελληνικήν εποποιΐαν, υπετιμήθη και εσυκοφαντήθη αμετροεπώς από πολλούς Έλληνας και ξένους Ιστορικούς αφενός, και αφετέρου εκαλύφθη από την ΑΝΕΣΠΕΡΟΝ ΔΟΞΑΝ του υιού του Μ. Αλεξάνδρου.

Σήμερον Μεγάλοι Ξένοι και Έλληνες Ιστορικοί [Παπαρηγόπουλος, Ντρουόν, Ντρόυσεν, Σαράντης, Γουόρθινγκτον, Καργάκος, για να αναφέρω ελαχίστους εκ των ασχοληθέντων με τον Φίλιππον], αποκαθιστώντες την ιστορικήν αντικειμενικήν αλήθειαν, ήρχισαν να αποκαλύπτουν το μέγεθος της προσωπικότητος και της προσφοράς του αξιωτάτου τέκνου της Ελλάδος, που τιμώμεν σήμερον, αποφαινόμενοι, ότι άνευ του Φιλίππου δεν θα υπήρχε Μ. Αλέξανδρος.

Ο Φίλιππος δεν ήλθεν ποτέ εις τας Αθήνας, διότι έκανε το παν δια να μη ταπεινώσει τους Αθηναίους και τους υπολοίπους Έλληνας. Όμως είναι εδώ ΣΗΜΕΡΟΝ ζητών και πάλιν συνεργασίαν, δια την υφ’ όλων των Ελλήνων προστασίαν και σωτηρίαν των κλεινών και των περιμαχήτων από αιώνων Ελληνικών τόπων της Μακεδονίας και της Θράκης, αίτινες πολιορκούνται και πάλιν υπό πολυωνύμων μνηστήρων, επωφελουμένων εκ της αμβλυωπίας και των συμφερόντων των ισχυρώς κρατούντων. Είμαι βέβαιος ότι την φοράν αυτήν θα συμμετάσχουν και οι Λακεδαιμόνιοι, όπως απέδειξαν με θυσίας κατά τον Μακεδονικόν Αγώναν, αφήσαντες εκεί πολλούς Φρουρούς.

Κυρίες, Κύριοι

Τα σημερινά αποκαλυπτήρια του ανδριάντος ο οποίος αποτελεί «Άθλον αρετής μέγιστον» επετεύχθησαν χάρις εις την 8ετή προσπάθειαν του Συνδέσμου Μακεδόνων Θρακών Παπάγου-Χολαργού, την φιλοτεχνήσασαν τον ανδριάντα κα Ασπασία Παπαδοπεράκη, το Δημοτικόν Συμβούλιον και εις τους φιλομούσους και αρίστους πολίτας:

  • Τον Δήμαρχον Παπάγου κ. Βασίλειον Ξύδην, που παρεχώρησεν την παρούσαν περίοπτον θέσιν, και
  • Τον καλύψαντα πλήρως την δαπάνην δια τον ανδριάντα και την διαμόρφωσιν του χώρου, ευπατρίδην αρχιτέκτονα κύριον Χαράλαμπον Στάικον.

Ο Σύνδεσμος μετά μεγίστης ευγνωμοσύνης τους ανεκήρυξε επίτιμα μέλη του, απονέμων αναμνηστικήν πινακίδα μετά του σχετικού παπύρου εις έκαστον εξ αυτών, διότι:

«άθλα γαρ οις κείται αρετής μέγιστα, τοις δε και άνδρες άριστοι πολιτεύουσι.»

«Άνδρες γαρ πόλις, ου τείχη ουδέ νήες ανδρών κεναί.»

[«Διότι όπου δίδονται μεγάλα βραβεία δια την αρετήν,

εκεί και οι ασχολούμενοι με τα κοινά είναι άριστοι πολίτες.»

«Πολίται αποτελούν την πόλιν, ούτε τα τείχη, ούτε κενά ανδρών πολεμικά πλοία.»]

Ανειπείν δέ τάς τιμάς την ΙΔ’ Ηλίου μηνός Αυδυναίου , ΒΗ’.

Advertisements
This entry was posted in Εκδηλώσεις, Εκθέσεις and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s